سائين ظھور

سائين ظهور احمد ۽ علي سائين شفيع پيدائش: c.1945).[1] پاڪستان جو هڪ معروف صوفي موسيقار آهي.هن پنهنجي زندگيءَ جو گهڻو حصو صوفين جي مزارن ۾ ڳايو ، ۽ 2006 تائين هڪ رڪارڊ پيش نه ڪيو ، جڏهن هن لفظي زبان جي بنياد تي بي بي سي ورلڊ ميوزڪ ايوارڊ لاءِ نامزد ڪيو ويو ”2006 جي بي بي سي جو بهترين آواز“[2] طور سامهون آيو ، سائين هن جو پهريون نالو نه پر هڪ سنڌي اعزازي لقب آهي

سائین ظھور
4094w sain-zahoor.jpg
پس منظري معلومات
پيدائش سليمانڪي, ديالپور, اوڪاڙه, پاڪستان
تعلق سليمانڪي, ديالپور, اوڪاڙه, پاڪستان
صنف صوفي
پيشا موسيقيڪار, ڳائڻو
اوزار يڪتارو, تمبي
Labels پاڪستانڪوڪ اسٽوڊيو

ابتدائي زندگي ۽ ڪيريئرسنواريو

پنجاب جي صوبي اوڪاڙه جي ضلعي ديپالپور جي هڪ ڳوٺ سليمانڪي ۾ ڄائو ، ظهور احمد هڪ ڳوٺاڻي هارين خاندان ۾ ننڊو ٻار هو.[3][4] چيو ويندو آهي ته ھن ستين سالن جي عمر ۾ ڳائڻ شروع ڪيو هو ۽ انهي ننڍي عمر کان هن هن کي هڪ مزار جو خواب ڏسڻ لاءِ هٿ جو خواب ڏٺو هو. سنڌ ، پنجاب جي صوفين جي مزارن کي گھمڻ ڳائڻ ذريعي معاش پيدا ڪرڻ. ظهور دعويٰ ڪئي آهي ته جيئن هو ڏکڻ پنجاب جي شهر اوچ شريف ۾ هڪ ننڍي مزار جي زيارت ڪري رهيو هو (ان جي صوفي روايتن جي ڪري سڃاتو وڃي ٿو) ، جڏهن ”ڪنهن مون سان هن جي ڪناري کي ويڙهايو ڪجهه وقت لاءِ هن پيٽالا ڳرانا جي رانڪا علي تحت موسيقي جو مطالعو ڪيو ، جنهن سان هن بلهي شاهه جي درگاه (مزار) تي ملاقات ڪئي ، ۽ جيڪو صوفي آيتن جي هن جي پهرين استاد بنجي. هن ٻين يو سي سان گڏ موسيقي جو به مطالعو ڪيو جيتوڻيڪ خوانده ناهي ، ظهور پنهنجي غزلن جي غزلن جي يادگيريءَ لاءِ مشهور آهي. گهڻو ڪري هن اهم صوفي شاعرن ، بلي شاهه ، شاهه بدخشي ، محمد قادري ، سلطان باهو ۽ ٻين جي مجموعن کي ڳايو. سين ، ڪوڪ اسٽوڊيو (پاڪستان)[3] ۾ پرفارمنس لاءِ مشهور آهي. هن جا ايندڙ منصوبا آڪٽوبر ۽ نومبر 2014 ۾ آسٽريليا ۽ نيوزيلينڊ ۾ آهن. 2009 ۾ ، هن لوڪ ميوزڪ فيسٽيول آر ۾ پرفارم ڪيو.[5]

موسيقي جو اندازسنواريو

 
ظهور پنهنجو سينگاريل يڪتارو سان پرفارم ڪري رهيو آهي (هڪ قسم جو رباب، جيڪو عام طور تي هڪ تار سان هوندو آهي، پر هن ٽي تار وارو نسخو استعمال ڪيو آهي). ڊگهي ڪرتي ۽ گنگهگرو (پازيب گهنٽين) کي ڏسو.

ظهور پنهنجي اڪثر زندگيءَ لاءِ بنيادي طور تي درگاهن (صوفين جي مزارن / مزارن) ۽ تهوارن ۾ ، ۽ گهٽين ۾ ادا ڪيو. هن لوڪ اوزار وارو يڪتارو (يڪ = هڪ ، تار تار وارو) کي اپنايو ، جنهن جي ٽن تار ڪندڙ تصديق ۾ اڪثر هن جي ڳچيءَ ۾ وهندڙ ڳلين سان ٽائيٽل انداز ۾ ڊانس ڪندي ڳرندو هو. هن جي عام لباس ۾ ڪڙڪندڙ (ڪرتا) ، موتي ، سخت بندو پگهار ، ۽ گڏوگڏ غنگروز (ڪنگڻ-بيل) شامل آهن.هن جي آواز ۾ هڪ زميني سر آهي ، تقريبن ڪنارن تي ڪڪڙجي ويا آهن ، پر وڏي آواز ۽ جذباتي رينج جي قابل. ”هن جا ڇرڪ وارا خصلت خاصيتون پاڪستاني ٽي وي تي باقاعدي ڏسن ٿيون ۽ هو سب هي رهيو آهي[2].1989 ۾ ، پهريون ڀيرو آل پاڪستان ميوزڪ ڪانفرنس[2] ۾ هن ڪنسرٽ اسٽيج تي پرفارم ڪيو ، جيڪا کيس ميوزڪ جي عهدي تي ڇڏيائين. تنهن کان پوءِ هو پي اي ۾ نمايان پيش ڪندڙ طور اڀري آيو آهي. صوفي ڳائڻي عقوبت واري محبت جي موضوعن تي شاعري تي ڌيان ڏنو ويندو آهي ، جيڪو گهڻو ڪري فارسي صوفي شاعرن رومي ۽ ڏکڻ ڏکڻ ايشيائي روايتن جهڙوڪ ڀڪٽي ڪلچر سان گهڻو حصو ڏئي ٿو ڪجه بحث ڪن ٿا ته ايس سيين ظهور جي محفل جي ڪجهه منتظمين جي مطابق ، ”ملا جي انتهاپسندي جو ضامن آهي جيڪي ٻين ثقافتي گروهن جي خلاف بيماريون ڦهلڻ هلائڻ لاءِ مسجدون استعمال ڪندا آهن“

2006 ۾ ظهور ميتيلا ريڪارڊز ذريعي آوازون (آوازون) نالي هڪ البم جاري ڪيو. 2007 ۾ هن پاڪستاني فلم خدا ڪي لئي (2007) لاءِ صوتي ٽريڪ ٺاهڻ ۾ مدد ڪئي.

هن 2011 ۾ ويسٽ اي وي ويسٽ جي هڪ مزاحيه ڊراما فلم لاءِ اوسٽ ڳايو ، جيڪا 1999 جي مزاحيه ڊائريڪ ايسٽ ايسٽ جي هڪ سلسلي آهي. هن به اداڪاري ڪئي ۽ فلم ۾ ظاهر ٿي.

گاناسنواريو

  • تومبا (ڪوڪ اسٽوڊيو سيزن 2)
  • اللّٰه ھائو
  • نيڪنا پنڊي ھائي
  • تري عشق ناچيا
  • ايڪي الف (ڪوڪ اسٽوڊيو سيزن 2)
  • اللّٰه هو (ڪوڪ اسٽوڊيو سيزن 6)
  • ربا هو (ڪوڪ اسٽوڊيو سيزن 6)
  • ارف اللّٰه

فلمسنواريو

سندس موسيقي هيٺين فلمن ۾ استعمال ڪئي وئي آهي

West is West (2010) - تومابا ۽ ايڪ الف

مرزيا -تين گواھ

حوالاسنواريو

  1. حوالي جي چڪ: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named Festival
  2. 2.0 2.1 2.2 Ivan Chrysler. "Winner BBC Music Awards 2006: Sain Zahoor (Pakistan) (archived page)". British Broadcasting Corporation. حاصل ڪيل 1 January 2019. 
  3. 3.0 3.1 Profile of Saieen Zahoor on cokestudio.com.pk website Retrieved 1 January 2019
  4. Profile of Saieen Zahoor, Retrieved 1 January 2019
  5. Saieen Zahoor's performance at the 2009 Lahore Folk Music Festival Dawn (newspaper), Published 17 May 2009, Retrieved 1 January 2019