"آخرت" جي ورجائن ۾ تفاوت

1,897 بائيٽون واڌ ،  1 سال پهرين
ٽيگَ: موبائل سنوار موبائل ويب سنوار
ٽيگَ: موبائل سنوار موبائل ويب سنوار
 
رومي ان خيال کي ناپسند ڪندا ھئا تہ ڪو جسم جو موت بعد واري ڪنھن زندگي ۾ ڪردار ھوندو. قديم رومي مخصوص بادشاھن جي روحاني بلندي{{ٻيا نالا|انگريزي=apotheosis}} جي عقيدي ۾ يقين رکندا ھئا، جن ۾ جوليس سيزر، آگسٽس ۽ ڪلاڊيئس شامل آهن.<ref name = " Time "/>
 
==يھوديت جو آخرت بابت تصور==
 
ٻئين ٽيمپل واري يھوديت{{ٻيا نالا|انگريزي=Second Temple Judaism}}فارس ۽ يونان وارن خيالن کان اثر ورتو ۽ آخرت جي زندگيءَ جا مختلف تصور وضع ڪيا جن ۾ انساني روح جي جسم کان بغير لافانيت جو خيال بہ شامل آھي، پر جسم جي ٻيھر زنده ٿيڻ جي خيال وڌيڪ مقبوليت حاصل ڪئي. ڪجھ لکڻيون نيڪ ماڻهن جي ستارن ۽ فرشتن ۾ تبديل ٿيڻ جو بہ ذڪر ڪن ٿيون.يھوديت جون ڪجھ لکڻيون موت کان پوءِ واري زندگي ۾ شيئول کي ٻن حصن ۾ ورھائن ٿيون تہ جيئن مرڻ کان پوءِ نيڪ جنت جا مزا وٺن ۽ گنھگار دوزخ جون سختيون برداشت ڪن. پھرين صدي عيسويءَ ۾
So
In the 1st century CE, the Sadducees denied any conception of an afterlife, but their views were not widely held. The Pharisees believed in the resurrection of the body. The Jewish philosopher Philo of Alexandria argued for the preexistence and immortality of the soul. Josephus described the Essenes as believing in the immortality of the soul, but evidence from the Dead Sea Scrolls suggests that they actually believed in resurrection of the body. Apocalyptic literature often described the abodes of the blessed and the place of punishment for the condemned. Rabbinic Judaism and modern Judaism have taught an intermediate state and future resurrection of the dead, but some Jews have held more to a Platonic concept of the immortality of the soul. Both Jesus and Paul accepted the Jewish concept of the resurrection of the body. They taught
 
==اسلام ۾ آخرت جو عقيدو==