بھادر شاھ پھريون

بھادر شاھ پھريون(انگريزي: Bahadur Shah I) ({{lang-fa|بہادر شاه اول} (14 October 1643 – 27 February 1712) جيڪو محمد معظم ۽ شاھ عالم جي نالن سان بہ سڃاتو وڃي ٿو.[1]انڊيا جو ستون مغل شھنشاھ ھيو جنھن 1707 کان 1712 تائين حڪومت ڪئي. جواني ۾ ھن اورنگزيب جو تختو اونڌو ڪرڻ جي بہ ڪوشش ڪئي ھئي. اورنگزيب کيس کوڙ دفعا جيل ۾ بند ڪيو ھو. 1663 ۾ ھن کي مرھٽن بہ ست سال جيل ۾ بند ڪيو ھو. ھي آگرو، ڪابل ۽ لاھور جو گورنر پڻ رھيو. اورنگزيب جي وفات کان پوءِ ان جو ملڪہ مان وڏو پٽ محمد اعظم شاھ تخت جو دعويدار ٿيو پر ٿوري عرصي ۾ بھادر شاھ پھرين کيس جاجئو واري جنگ ۾ شڪست ڏئي دستبردار ڪيو. بھادر شاھ اول جي دؤر ۾ راجپوت رياستون جوڌپور ۽ امبر مغل ايمپائر ۾ شامل ڪيون ويون پر ٿوري عرصي بعد ڌار ٿي ويون

معظم
مغل شھنشاھ
بھادر شاھ پھريون
شاھ عالم پھريون
Bahadur Shah, ca. 1670, Bibliothèque nationale de France, Paris.jpg
ستون مغل شھنشاھ
19 جون 1707 – 27 فيبروري 1712
پيشرومحمد اعظم شاھ (خطاب)
اورنگزيب
جانشينجھاندار شاھ
ملڪہنورالنساء بيگم
زالوننظام بائي
مھر پرور بيگم
امت الحبيب بيگم
راڻي چتر بائي
۽ ھڪ ٻي
نسلجھاندار شاھ
ازدين مرزا
عظيم الشان مرزا


دولت افزا مرزا
رفيع شان مرزا
جھان شاھ مرزا
محمد ھمايون مرزا
دولت افروز بانو بيگم


رفيع القادر
مڪمل نالو
ابوالناصر سيد قطب الدين محمد شاھ عالم بھادر شاھ بادشاھ
شاھي خاندانمغل شاھي گھراڻو
والداورنگزيب
والدهنواب بائي
پيدائش14 آڪٽوبر 1643
برھانپور , مغل ايمپائر
وفات27 فيبروري 1712 (عمر 68 سال)
لاھور , مغل ايمپائر
تدفين15 مئي 1712
موتي مسجد، دھلي
مذھبسني اسلام



حوالاسنواريو

  1. Kallidaikurichi Aiyah Nilakanta Sastri (1952). History of India - Volume 3. S. Viswanathan. p. 5.